در غرب این وسوسه وجود دارد که تصاویر دریافتی از ایران یادآور خاطرات ماههای پایانی حکومت شاه است. با این حال، این مقایسه گمراهکننده است.
محمدرضا شاه از اساس درباره وضعیت کشورش مردد بود. رهبری او در مواقع بحرانی متزلزل میشد. او دو بار در بحبوحه تحولات سیاسی، کشور را ترک کرد، اولین بار در سال ۱۹۵۳ که توسط نخست وزیر محمد مصدق به چالش کشیده شد و بار دیگر در ژانویه ۱۹۷۹ که با گسترش اعتراضات در سراسر کشور مواجه شد.
با خروج شاه از کشور، نهادهای انتظامی و نظامی هم که فاقد پشتوانه ایدئولوژیک بودند، حفظ خودشان را در اولویت قرار دادند و نظام سلطنتی را رها کردند.
اما وضعیت امروز ایران از اساس متفاوت است. برخلاف شاه، آیتالله علی خامنهای به عنوان رهبر در مواقع بحرانی دچار تردید یا بلاتکلیفی نمیشود.
وفاداری نیروهای مسلح ایران به جمهوری اسلامی هم قابل معامله نیست؛ بلکه ایدئولوژیک، نهادی و نسلی است که موجب میشود در شرایط تهدیدآمیز حتی فعالانهتر برای دفاع از نظام به صحنه بیایند.
دیدگاهتان را بنویسید